FUT, her yıl döngüsel bir şekilde evrim geçiriyor. Bu, geliştiricilerin oyunun bayatlamasını önlemek ve her sezon işe yarayan “garantili kazanma” taktiklerinden kaçınmak için kasıtlı bir hamlesidir.
Bazı dizilişler genellikle sağlam bir temel sunsa da—efsanevi 4-4-2 gibi—özellikle FC 25'te her zaman zafer garantisi vermezler.
FC 24'te 4-3-2-1 hakimken ve ondan önce 5-4-1, FC 25'te sezonu tanımlayabilecek diziliş 4-2-1-3 olabilir.
Deneyimlerimize göre, oyuncular sevilen 4-4-2 ve klasik 4-3-2-1 dizilişlerinden giderek uzaklaşıyor. Bu neden oluyor? Gelin, inceleyelim.
Uzun süre, 4-3-2-1 dizilişi FUT'ta popülerdi çünkü oyun sırasında kolayca 4-4-2'ye geçiş yapabiliyordu. Bir maça 4-3-2-1 ile başladığınızda ve forvetlerden biri savunma desteği için orta sahaya çekildiğinde, doğal olarak sıkça kazandıran bir diziliş olan 4-4-2'ye dönüşüyordu.
Ancak, bu artık FC 25'te o kadar etkili değil. Orta saha oyuncuları savunmaya daha az katkı sağlıyor ve forvetler savunma rollerinde çok daha az etkili.
Ancak 4-2-1-3 ile bu sorunlar ortadan kalkıyor. Bu diziliş, iki güçlü CDM (defansif orta saha) etrafında inşa edilmiştir, bu yüzden forvetleri geri çekmeye gerek yok. Savunma ve hücum arasındaki denge maç boyunca korunur.
Bir anahtar gücü zaten belirttik, ama FC 25'te bu dizilişi en başarılı kılan şeylere daha yakından bakalım.
Anahtar, yapısal tasarımında yatıyor:
Bu katmanlı diziliş, hem hücum hem de savunma için net roller sunar, bu da oyun içi herhangi bir senaryoya etkili bir şekilde yanıt vermeyi kolaylaştırır.
Ayrıca, iki CDM, çok yönlülükten ödün vermeden sağlam bir savunma çekirdeği sağlar. Çeşitli işlevleri yerine getirebilirler, hücum sırasında bile sağlam savunma ve pas seçeneklerini korurlar.
4-2-1-3'ün bir diğer önemli gücü, savunmadan hücuma akıcı geçişidir. Birçok dizilişte, CDM'ler izole edilir ve pas seçenekleri eksiktir. Burada değil—pozisyonları sayesinde, pas yolları her zaman açıktır. Başka bir deyişle: topu geri kazandığınızda, ön hattınız hemen karşı atağa hazırdır.
Bu taktik sadece hızlı ataklar ve sağlam savunma ile ilgili değil—aynı zamanda FUT'taki en yapısal olarak sağlam dizilişlerden biridir. Bu da onu topa sahip olma ve tempo kontrolü için mükemmel kılar, bu yüzden gerçek dünyadaki kulüpler, Liverpool gibi, genellikle bunun varyasyonlarını kullanır.
4-2-1-3'e farklı yaklaşımlar vardır. İşte en etkili üç tanesi:
Bu varyant, dizilişin doğal karşı koyma gücünü kullanır. Sağlam bir savunma, güçlü bir merkezi forvet ve üç hücum oyuncusu üzerine kuruludur, bu da mükemmel güvenlik sağlayan düşük riskli bir stratejidir.
Rakip atakları hızla bozup hızlı skor fırsatlarına dönüştürmeyi seven oyuncular için idealdir. İki CDM ve dört savunmacı üzerine odaklanır, bu yüzden kadronuzu buna göre yapılandırın.
Bu versiyon, daha doğrudan, agresif saldırılara odaklanır. 4-4-1-1 yüksek baskı dizilişine biraz benzer, ancak önemli farklılıklarla.
Burada, sadece merkezi forvet ön üçlüye atanır ve bir merkezi hücum orta saha arkada oturur. İki geniş oyuncu, kanatlardan desteklemek için Yapılandırma'ya ayarlanmalıdır.
Savunma açısından daha risklidir, ancak mevcut en proaktif hücum stratejilerinden biridir.
Savunma veya hücumdan ödün vermeden topa sahip olmayı kontrol etmek isteyen oyuncular için mükemmeldir.
Bu düzenlemede:
Bu, topa hakim olmayı, tempoyu kontrol etmeyi ve kendi hızınızda oynamayı tercih eden oyuncular için en iyi seçimdir—sürprizsiz.
